Kaesinee_Sonklin

ไม่โกรธ  ไม่ว่า  ไม่ด่า

ดีเนอะที่มี blog  มีที่ระบายหน่อย

รู้สึกว่าพอแหละ  ไม่ต้องการอะไรแหละ

เราเนี่ยก็โชคดีเนอะมีทางไปเสมอ  มีทางออกตลอด

ขออโหสิกรรมนะพ่อ  จากนี้จะไม่มีกรรมซึ่งกันและกันอีก

ขอให้ต่างคนต่างไปดี

ขอบคุณที่ทำให้เกิดมา

หนูจะเลี้ยงดูพ่อแหละ ด้วยเงินเป็นส่วนใหญ่

เพราะเวลาพ่อเจอหนูก็ชอบพูดจาไม่ดีกันเรื่อย

เจ็บยิ่งกว่า  เค้าบอกกันว่า  พ่อรักลูก

ทำไมถึงสัมผัสไม่ได้  ทั้งที่แม่ก็ด่า  แต่ก็ยังสัมผัสได้ว่าแม่รักลูก

เรามันคงโง่เขลาเบาปัญญา  หรือทำตัวไม่ถูกใจเค้า

น่าลำบากใจเนอะ  

ถามว่าโกรธมั้ย  ไม่โกรธ  แต่ไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวอีก

ดูเหมือนเป็นคนบาปเนอะ  ทำไมความอดทนของเราถึงน้อยจัง

จากนี้ไปขอสงบวาจา  ไม่อยากจะพูดให้พ่อระคายเคืองหู

พ่อไม่ต้องทำอะไรให้หนูแล้ว  พ่อทำให้หนูมามากแล้ว

จากนี้จะดูแลพ่อเอง  ไม่ว่าจะทำร้ายจิตใจกันแค่ไหน

แล้วหนูจะไม่ทำให้พ่อต้องลำบากใจอีก

ปล่อยวางล่ะ

 ทะเลาะกับพ่อมันได้ทุกวันสิหน่า

เชิญเหอะ  ปลงล่ะ  จะไม่ขอความช่วยเหลืออะไรล่ะ

จะไม่โทรหาอีก  มีอะไรก็จะช่วยนะ  

แต่ก็จะไม่โทรหาแล้ว  ไม่ขอความช่วยเหลือใดๆแล้ว

 เวลาโดนปฏิเสธซ้ำๆเนี่ย  มันเจ็บนะเว้ย

ต้องเลิกคาดหวังเสียที  และตัวเราอ่ะมันก็ดันมีระบบอันหนึ่งด้วย

เป็นระบบป้องกันความเจ็บปวดโดยลืมคนๆนั้นไป

เห็นเป็นอากาศกันเลยทีเดียว

ไม่ได้อยากจะทำหรอกนะแต่เพราะใจมันเจ็บ

พอแล้วว่ะ  ถ้าเป็นพ่อลูกแล้วมันพูดจากันดีๆไม่ได้

 ก็ไม่ต้องทำมันแล้ว จะลืมไปซะ

จะไม่พยายามแล้ว  ในเมื่อทำมันทุกทางแล้ว  

พอสักที  จะไม่ทำตัวเองให้เจ็บปวดอีกต่อไป

จะไม่คิดให้ปวดหัวกับเรื่องอีก

ขอให้พ่อมีความสุขกับเพื่อนพ่อล่ะกัน

ลูกคนนี้ขอตอบแทนพระคุณที่พ่อส่งเสียให้ตลอดมา

โดยปราศจากความรัก  

ไม่ได้เจ้าคิดเจ้าแค้น  แต่พ่อไม่ต้องการความรักจากลูกคนนี้

ตลกว่ะ  ทีคนอื่นพ่อไปอยู่ด้วย รับฟังแล้วก็พูดจาดีๆด้วย

แล้วลูกตัวเอง  ครอบครัวตัวเอง  เคยฟังบ้างมั้ยว่ะ

หรือว่าเห็นลูกแท้เป็นคนอื่นว่ะ

ลูกคนนี้เหนื่อยเหลือเกิน  

รักพ่อแต่พ่อไม่ต้องการ

อีกอย่าง  ทุกอย่างยังคงทำให้เหมือนเดิม

แต่จะไม่ขอความช่วยเหลือเท่านั้น

จะสวดมนต์ขอให้พ่อมีความสุข สบาย  

ลูกคนนี้จะส่งเงินให้พ่อใช้เต็มที่  ลาก่อนพ่อ

ไปอ่านเจอใน forward mail มา

ทำให้เราได้กำลังใจหลายอย่างเลย

กลับมานึกย้อนกลับไป

ตั้งแต่เกิดมาเราก็โดนปฏิเสธมาเยอะ

แต่ถ้าสิ่งนั้นไม่ทำให้ใครเดือดร้อนแล้วเรายืนหยัดที่จะทำมันต่อไป

สุดท้ายทุกคนจะยอมรับเราเอง

ไม่ว่าอะไรก็ตาม

สุดท้ายก็ต้องใช้ความเชื่อทั้งนั้นแหละ

ตอนแรกดูเหมือนจะไม่ได้

มีคำพูดที่ทำให้เราท้อถอย

แต่ในใจลึกๆเราก็รู้นิ....ว่าสิ่งที่เราทำมันใช่เลย

ไม่ใช่ว่าไม่ฟังคำพูดใครเลย

แต่สิ่งที่ทำ....ทำให้เรามีชีวิตที่เราอยากจะมี

ถ้าอย่างนั้นแล้ว....ทำต่อไปเถอะ

ต่อให้ต้องใช้เวลาแค่ไหน

ทำต่อไปนะ

ถ้าไม่เลิกล้ม.....ความสำเร็จก็เป็นของเราแน่นอน

edit @ 2 Sep 2009 06:49:01 by Kaesinee